خلاصه ی کلیدی:
• در میان ۳۵ بزرگسالی که در آزمایش INHALE-3 از انسولین تکنوسفر استفاده کردند، ۷۴ درصد دوز روزانه خود را در هفته ی 30ام بیش از ۴ واحد افزایش دادند.
• کل دوز انسولین استنشاقی روزانه از ۳۶ واحد در ۴ روز به ۵۲ واحد در ۳۰ هفته افزایش یافت.
۱۶ مه ۲۹۲۵ - طبق داده های آزمایش INHALE-3، اکثر بیماران مبتلا به دیابت نوع ۱ که از انسولین استنشاقی استفاده می کنند، دوز انسولین استنشاقی روزانه خود را از ابتدا تا ۳۰ هفته بیش از ۴ واحد افزایش دادند.
همانطور که قبلاً از جلسات علمی انجمن دیابت آمریکا در سال ۲۰۲۴ گزارش شده بود، انسولین تکنوسفر (Afrezza، ساخت MannKind Pharma)، یک انسولین سریع الاثر که از طریق استنشاقی استفاده می شود، در مقایسه با مراقبت های معمول در بزرگسالان مبتلا به دیابت نوع ۱ در طی ۱۷ هفته، کاهش HbA1c مشابهی را ایجاد کرد. در مطالعه تکمیلی INHALE-3 که در کنفرانس بین المللی فناوری ها و درمان های پیشرفته برای دیابت ارائه شد، کاهش قابل توجه HbA1c در بزرگسالانی که هم در آزمایش اصلی و هم در مطالعه تکمیلی از انسولین تکنوسفر استفاده می کردند و همچنین در افرادی که در طول آزمایش اصلی در گروه مراقبت های معمول بودند و در مطالعه تکمیلی به انسولین تکنوسفر تغییر درمان دادند، مشاهده شد.
به گفته دکتر جنیفر ریتنبری، رابط علوم پزشکی در شرکت MannKind، کارتریج های 4 واحدی، 8 واحدی و 12 واحدی برای انسولین تکنوسفر موجود است. او گفت: شرکت کنندگانی که انسولین تکنوسفر را در INHALE-3 دریافت کردند، آزمایش را با دوز اصلاح شده 2 واحد انسولین استنشاقی به ازای هر 1 واحد انسولین سریع الاثر تزریقی که قبل از آزمایش دریافت می کردند، آغاز کردند.
دکتر ریتنبری طی ارائه ی سخنرانی در کنفرانس علمی و بالینی سالانه انجمن غدد درون ریز بالینی آمریکا گفت: «انسولین تکنوسفر، روش تحویل، فراهمی زیستی و فارماکودینامیک منحصر به فردی دارد که منجر به اثر بالینی متفاوتی در هر واحد در مقایسه با آنالوگ های سریع‌الاثر تزریقی می شود.»
در سخنرانی در کنفرانس AACE، دکتر ریتنبری تغییرات در دوز مصرفی ۳۵ بزرگسال را مورد بحث قرار داد. این افراد به صورت تصادفی به انسولین تکنوسفر اختصاص داده شدند و بدون از دست دادن هیچ دوزی، هم مطالعه اصلی INHALE-3 و هم مطالعه تمدیدی آن را تکمیل کردند (میانگین سنی ۴۶.۳ سال؛ 51 درصد زن).
در میان گروه مورد مطالعه، کل واحدهای روزانه انسولین تکنوسفر از ۳۶ واحد در روز چهارم، به ۴۸ واحد در هفته ی 17ام و ۵۲ واحد در هفته ی 30ام، افزایش یافت. درصد کل انسولین که شامل انسولین بولوس بود از ۶۰ درصد در ۴ روز به ۶۵ درصد در ۱۷ هفته و ۷۰ درصد در ۳۰ هفته افزایش یافت.
در ۱۷ هفته، ۵۷ درصد از گروه مورد مطالعه افزایش دوز انسولین تکنوسفر بیش از ۴ واحد داشتند، ۱۷ درصد دوز خود را بیش از ۴ واحد کاهش دادند و ۲۶ درصد دوزی داشتند که در محدوده ۴ واحد از دوز اولیه آنها باقی مانده بود. در هفته ی سی ام، ۷۴ درصد از بزرگسالان دوز انسولین تکنوسفر روزانه خود را بیش از ۴ واحد افزایش دادند، ۹ درصد دوز خود را بیش از ۴ واحد کاهش دادند و ۱۷ درصد دوزی را در محدوده ۴ واحد از دوز اولیه خود ادامه دادند.
دوز انسولین تکنوسفر در تمام وعده های غذایی از شروع مطالعه تا هفته ی 30ام افزایش یافت. رایج ترین دوز انسولین تکنوسفر در هر وعده غذایی، هم در شروع مطالعه و هم در هفته ی سی ام، ۸ واحد بود. به گفته ی دکتر ریتنبری، هفت بزرگسال در شروع مطالعه ی INHALE-3 از دوز ۴ واحدی استفاده می کردند، اما تنها دو بزرگسال در هفته ی سی ام از دوز ۴ واحدی استفاده می کردند.
او افزود: «تا پایان هفته ی 30 ام، افرادی بودند که ۴ واحد مصرف می کردند، اما افراد زیادی دوزهای بالاتر از این مقدار مصرف می کردند. ۸ واحد، ۱۲ واحد و ۱۶ واحد دوزهای نسبتاً رایجی برای وعده‌های غذایی بودند».
در طول آزمایش اصلی INHALE-3 و مرحله ی تمدید، هیچ سیگنال ایمنی جدیدی مشاهده نشد. در طول مطالعه تکمیلی، یک مورد افت شدید قند خون در یکی از شرکت کنندگان گزارش شد که پس از ثبت نام در مراقبت های معمول در آزمایش اصلی، به انسولین تکنوسفر روی آورده بود. دکتر ریتنبری گفت: علت این رویداد، تأخیر در شروع غذا پس از دریافت دوز انسولین تکنوسفر بود. شایع ترین عارضه جانبی انسولین تکنوسفر سرفه بود.
دکتر ریتنبری در طول سخنرانی خود گفت: «هر بیمار نیازهای انسولینی منحصر به فردی دارد که می تواند بر اساس الگوهای غذایی، فعالیت بدنی، بیماری‌ها یا داروها تغییر کند. این مطالعه به توصیف دوزهای معمول انسولین تکنوسفر کمک کرد».
منبع:
https://www.healio.com/news/endocrinology/20250516/most-adults-with-type-1-diabetes-using-inhaled-insulin-increase-daily-dose-over-30-weeks